Amaç: Ülkemizde sağlık kuruluşlarına başvuran ergenlik dönemindeki çocuklara verilen sağlık hizmetinde bir standart oturtulamamıştır. Bu hastaların, çocuk kliniklerinde mi yoksa yetişkin kliniklerinde mi yatırılarak tedavi edilmesi gerektiği konusundaki belirsizlik devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı 15, 16 ve 17 yaşındaki çocukların bu konuyla ilgili psikososyal gelişim özelliklerini ortaya koymaktır. Bunun yanında hem çocuğun hem de ebeveynin, çocuk kliniğinde mi yoksa yetişkin kliniğinde mi tedavi olmak istediğini belirlemektir.
Hastalar ve Yöntem: Bu çalışma, Erzincan Üniversitesi Tıp Fakültesi Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi kliniğine yatışı olan 15-17 yaş arasındaki çocuklar ve ebeveynleri ile yapılan kesitsel bir anket çalışmasıdır. Toplam 50 çocuk ve ebeveynden, adolesanın psikososyal analizinde kullanılan standardize ölçeklerin doldurulması ve çocuk kliniğinde mi yoksa yetişkin kliniğinde mi yatmak istediği sorusunun cevaplanması istendi.
Bulgular: Hastaların %62’si erkek (n=31), %38’i (n=19) kız ve yaş ortalaması 15.84±0.84, idi. Onyedi yaşındaki çocuklar için ebeveynlerin %81.2’si erişkin servislerini tercih etti (p=0.044). Ergenlerin agresif davranış skorunun 17 yaşındakilerde 15 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu, ebeveynlerin doldurdukları ölçeklere göre içe çekilme/depresyon skorlarının 16 yaşındakilerde 17 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu, somatik yakınmalar, kural bozan davranış ve içe atım sorunları skorunun 16 yaşındakilerde 15 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu saptandı.
Sonuç: Ergenlik dönemi, çocukluk çağının farklı yaklaşım gerektiren önemli bir dönemidir. Özellikle 17 yaş grubundaki adolesanlar, hem kendileri hem de ebeveynleri tarafından yetişkin olarak kabul edilmektedir. Bu hastalar için ayrı adolesan kliniklerinin oluşturulması yararlı olacaktır. Bu hastalara, tedavi olacağı kliniği seçme hakkının verilmesi, sorunun çözümünde faydalı olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Adolesan, anksiyete, görüşme
Atıf yapmak için : Biçer Ş, Öğütlü H, Özdamar MY, Genç HA. Çocuk Hastalarda Onyedi Yaş Sorunu. 2023;3(2):61-65
Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.
2. Gencer Ö. Ergenlerde problem davranışlar: Risk alma ya da riskli davranışlardan, kasıtlı kendine zarar verme ve özkıyım girişimine uzanan yelpazede. Turkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2013;4(1):45-53.
3. Yılmazer TT. Ülkemizde ve dünyada adolesan sağlığı. Turkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2013;4(1):1-6.
4. Achenbach TM, Edelbrock C. Manual for the Child Behavior Checklist/4-18 and Revised Child Behavior Profile. University of Vermont, Department of Psychiatry, Burlington VT, 1983.
5. Akçakın M. Çocukların Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği’nin tanıtımı ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi 1985; 5: 3-6.
6. Erol N, Arslan BL, Akçakın M. The Adaptation and Standardization of the Child Behavior Checklist Among 6-18 Year Old Turkish Children. Ed: Sergeant J, Eunethdis: European Approaches to Hyperkinetic Disorder. pp. 97-113, Fotoratar, Zürih, 1995.
7. Achenbach, Thomas M, Craig S. Edelbrock. Manual for the youth self-report and profile. University of Vermont. Department of Psychiatry, 1987.
8. Erol N, Şimşek Z. Türkiye Ruh Sağlığı Profili: Çocuk ve Gençlerde Ruh Sağlığı: yeterlik alanları, davranış ve duygusal sorunların dağılımı. Ed: Erol N, Kılıç C, Ulusoy M, Keçeci M, Şimşek Z. 1. Baskı, s. 25-75, Eksek Tanıtım Ltd. Şti., Ankara, 1998.
9. Coopersmith S. (1967): The Antecedents of Self-Esteem. WH Freeman (ed), San Francisco, Freeman Press.
10. Turan N, Tufan B. (1987): Coopersmith Benlik Saygısı Envanterinin Geçerlilik Güvenirlilik Çalışması. 23.Ulusal Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Kongresi. Sf.816-817, İstanbul.
11. Dursun O.B, Güvenir T, Özbek A. Çocuk Ergen Ruh Sağlığında Epidemiyolojik Çalışmalar: Yöntemsel Bir Bakış. Epidemiologic Studies in Child and Adolescent Psychiatry: A Review of Methodology. Psikiyatride güncel yaklaşımlar current approaches ın psychıatry 2010;2(3):401416.
12. Moshman D. Adolescent Psychological Development: Rationality, Morality,and Identity, Lawrence Erlbaum Associates; Mahwah, NJ, 1999.
13. T.C. Resmi Gazete. 17 Ocak 1995. Sayı: 22184.
14. T.C. Sağlık Bakanlığı. 20.07.2017 tarih ve E.02.3213 (2017/13) sayılı genelge.
Araştırma Makalesi
PDF Olarak Görüntüle
Anahtar KelimelerAdolesan, anksiyete, görüşme